Gesjoemel met de APK keuring.

Op woensdagochtend gaat de telefoon, het betrof een jongedame die via een vriendin had vernomen dat wij auto’s inkopen. Ze had een Peugeot 106 uit 2002 in de aanbieding welke was afgekeurd bij een APK-keuringsstation (een gerenommeerd dealerbedrijf) in Amersfoort. Aan de telefoon gaf zij een opsomming van circa 10 afkeurpunten. Op basis hiervan boden wij mevrouw het luttele bedrag van € 100,00. De jongedame had simpelweg niet de financiële middelen om de auto te laten maken door vervelende omstandigheden en nog geen uur later zaten zij, en haar vader bij ons aan de koffie. Na het in orde maken van de papierwinkel namen wij afscheid van de vader en zijn teleurgestelde dochter.

Auto’s welke wij innemen om duurzaam te laten recyclen door een van onze partners zetten wij ergens uit het zicht. Nieuwsgierig als we zijn hebben wij de lijst met afkeurpunten erbij gepakt en zijn om de auto heen gelopen voor wij de auto gingen verplaatsen. Toen wij op basis hiervan al enkele afkeurpunten konden afstrepen, omdat deze gebreken er simpelweg niet waren, hebben wij de auto de brug opgereden. Hier vielen onze monden open van verbazing, op twee afkeurpunten na was er niets met deze auto aan de hand! Slechts 1 band en een remslang diende er vervangen te worden. Wij hebben de onderdelen besteld en vervangen. De auto is de volgende dag bij, ons destijds vaste keuringsstation, ter keuring aangeboden en enkele uren later stond daar een (met RDW-steekproef!) goedgekeurde Peugeot 106!

Wij hebben de jongedame in kwestie opgebeld en hetgeen hierboven beschreven aan haar uitgelegd. Nadat zij briesend haar ongenoegen had geuit over haar eigen keuringsstation hebben we haar aangeboden de auto aan terug te verkopen voor een, voor ons, kostendekkend bedrag. Voor zover wij weten rijdt zij nog steeds met de Peugeot…

Kortom, ontvangst in een luxe pand met een stropdas is geen garantie voor betrouwbaarheid.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

20 − twintig =